|
Bırak SEVGi Seni Bulsun
Iyi
kalpli, yalniz bir adam, bir gün bir koza bulur. Kozanin icinde kücük bir
tirtil vardir. Adam çok sever bu tirtili, onunla tüm yalnizligini, tüm
sevgisini paylasir.Gel zaman git zaman tirtil büyür, güzel bir kelebek
olur. Adam, kelebegine hayran... birakamaz bir türlü... Aslinda kelebegin
aklinda daglar, kirlar,çiçekler vardir da; kiyamaz bir türlü adama ve
sevgisine, yalniz birakamaz onu... Üç günlük ömrünü sevildigi ve sevdigi
yerde geçirmeye hazirdir...Ama adam bilir ki; "Sevmek bazen vazgeçmeyi de
bilmektir" ... Kelebegine son kez bakar ve onu saliverir özgürlügüne,
kirlarina, çiçeklerine dogru... Kelebek mutlu olmasina mutlu olur ama hiç
bir meltem, hiç bir çiçek yapragi adamin avucunun sicakligini andirmaz...
Aklinda adam, o çiçek senin bu çiçek benim dolasir saatlerce... Adam bir
kelebege sevdali, bakip durur bosluguna. Kelebekse hala konacak sicak bir
avuç aramakta... Böylece kelebek sunu anlar: BAZEN AIT OLDUGUMUZ YER
ORASIDIR; SICAK BIR AVUCTUR BILIRIZ AMA O YERIN BIZE AIT OLMA IHTIMALI
BIR HIÇTIR ... Böylece adam sunu anlar: HIÇ BIR SEVDAYI YALNIZCA SEVGIYLE
YASATAMAZSINIZ...O günden sonra kelebek, adama duydugu özlemi gömecek bir
dag aramaya baslar, ama gücü tükenene dek arayis da bulamayinca anlar ki;
HIÇ BIR DAG BIR ÖZLEMI GÖMEBILECEGINIZ KADAR BÜYÜK DEGILDIR ... Adamsa
sevdasini koyar simsicak avuçlarina; kelebegin yerine...Sevgili dostum;
Herkes bir seyler yasar; iyi ya da kötü, dogru ya da yanlis...
Yasadiklarindan bir çikarim yaparak hayatina bir yol verir; ayni zamanda
düsüncelerine de... Birak SEVGI seni
bulsun... | |